De oorsprong

De oorsprong van Reiki 

Mikao Usui (1865-1926)
Reiki vindt in 1922 zijn oorsprong op de Kuramaberg in Japan, waar Mikao Usui na een periode van 21 dagen vasten en meditatie de Verlichting bereikte en bemerkte dat hij over genezende krachten beschikte die hij daarvoor niet had. Op advies van zijn spirituele leraar werkte hij zijn verworvenheden uit tot een leermethode, die het voor iedereen mogelijk zou maken om via handoplegging zichzelf en anderen te genezen. 
Enkele weken later richtte hij zijn instituut (Gakkai) op. Hij noemde zijn geneesmethode "Shin Shin Kaizen Usui Reiki Ryoho”, ofwel "Usui’s Reiki-therapie voor verbetering van lichaam en geest”. Het woord "Reiki” betekent "universele levensenergie”: de energie die alle wezens leven geeft en gezond houdt. 

Dat Usui zijn Gakkai al zo snel na zijn ervaringen op de Kuramaberg oprichtte, was niet verwonderlijk. Hij was spiritueel gezien goed onderlegd. Vóór zijn vastenperiode had hij drie jaar lang in een zenklooster doorgebracht en als kind bezocht hij de tempelschool in zijn geboortedorp Taniai. 
Bovendien was het leven in Japan doordrenkt van spiritualiteit. In shintoïstische heiligdommen en boeddhistische tempels had hij zijn leven lang kennis opgedaan die hij in zijn Reikimethode kon verwerken.

Voordat Usui in het zenklooster trad, had hij diverse banen, onder andere als journalist en als privésecretaris van Shimpei Goto, een invloedrijk politicus. Met hem maakte hij verschillende buitenlandse reizen, altijd onder begeleiding van de marine. 
Zijn contacten met journalisten, politici en marinemensen bleken later van essentiëel belang voor de snelle verspreiding van Reiki. Juist deze mensen volgden als eersten cursussen bij hem en zorgden ervoor dat Reiki lang ongemoeid bleef toen spirituele groeperingen verboden werden.

In de vier jaar tijd tot aan zijn dood in 1926 wijdde Usui meer dan tweeduizend mensen in Reiki in. Twintig van hen kregen de lerarenstatus (Shihan).

Chijuro Hayashi (1880-1940)
Usui benoemde de heer Ushida, admiraal bij de marine, als zijn opvolger voor zijn Gakkai. Daarnaast verzocht hij voormalig marinearts Chujiro Hayashi een eigen instituut te beginnen. Als arts zou Hayashi Reiki gemakkelijker dan een niet-medicus kunnen promoten. Dat was belangrijk omdat het tij in Japan langzaam keerde. Steeds vaker werden alternatieve geneeswijzen verboden. 

Hayashi reisde heel Japan door om les te geven. Hij stelde zijn eigen Reikihandboek samen, dat aan zijn studenten werd uitgereikt. Ook opende hij in Tokyo een Reikikliniek. Daar stonden tien behandeltafels in een zaal met aan elke tafel twee behandelaars. Er waren altijd twintig Reikitherapeuten aanwezig om zieken te behandelen.
Na Hayashi’s zelfgekozen dood in 1940 (hij weigerde medewerking te verlenen aan de oorlog) waren er tienduizenden Reiki-beoefenaars. Hayashi leidde zeventien mensen op tot leraar. Onder zijn studenten waren Hawayo Takata en Chiyoko Yamaguchi.
Hayashi wees zijn vrouw Chie aan als zijn opvolgster, maar, hoe goed haar bedoelingen ook waren, zij was niet opgewassen tegen alle nieuwe verordeningen aangaande alternatieve geneeswijzen. Het Reiki-instituut van Hayashi is tijdens de oorlog platgebombardeerd.

Reiki gedurende en na de Tweede Wereldoorlog
Hoewel in het vooroorlogse Japan veel alternatieve geneeswijzen werden verboden, liet men Reiki ongemoeid. Reiki was vooral populair onder mensen die het maatschappelijk voor het zeggen hadden: marine-officieren en mensen met hoge bestuurlijke functies. Dankzij hun bemoeienis konden Reikibeoefenaars openlijk hun praktijken voeren.
Daar kwam door de oorlog verandering in. Reiki werd namelijk geassociëerd met de vredesbeweging. Omdat alle oppositie tegen de oorlog in de kiem werd gesmoord, werd ook Reiki verboden.
Na de oorlog kwam Japan onder Amerikaanse bewind. Ook dit bewind verbood traditionele geneeswijzen. Om die reden is Reiki lange tijd uitsluitend achter gesloten deuren, in familiekring beoefend. Men sprak er in het openbaar niet over. Daardoor raakte het in de vergetelheid. Ongetwijfeld was dit ook de reden dat de officiële Gakkai van Usui zich ontwikkelde tot een besloten vereniging, die tot op de dag van vandaag naar zeggen een bijna noodlijdend bestaan leidt


Hawayo Takata (1900-1980)
Dat Reiki zo’n vlucht heeft genomen is te danken aan Hawayo Takata. Als Amerikaanse van Japanse origine kwam zij op Hawaï waar ze woonde, via Japanners in contact met Reiki. Omdat ze ziek was reisde ze in 1935 naar Japan om behandeld te worden in Hayashi’s Reikikliniek. Daarmee hoopte ze een operatie te voorkomen. Toen ze inderdaad genas, bleef ze een jaar in Japan. Ze leerde Reiki, werkte in de kliniek en woonde bij Hayashi en zijn vrouw in huis. Eenmaal teruggekeerd op Hawaï begon ze met haar Reikicursussen, aanvankelijk onder leiding van Hayashi die speciaal voor die gelegenheid twee maal met zijn dochter naar Hawaï afreisde. Hayashi gaf er 14 cursussen aan 350 mensen. 

Takata maakte Reiki groot. Haar leven stond 44 jaar lang in het teken van Reiki. Overal in Amerika gaf ze cursussen en ze wijdde uiteindelijk 22 leraren in. 
Echter, om Reiki geaccepteerd te krijgen, besloot ze – na de oorlog geconfronteerd met de anti-Japanse sentimenten in de VS - om de shintoïstische en boeddhistische achtergronden van Reiki te verhullen. Mikao Usui was in haar verhalen een christelijk missionaris. Door meerdere Japanse elementen uit de methode te schrappen vereenvoudigde en "verwesterlijkte” ze deze, zodat ze voor niet-Japanners gemakkerlijker te begrijpen en aan te leren was. Ongetwijfeld is het juist vanwege deze handelswijze dat Reiki zich over de wereld verspreidde en in de vorige eeuw zo populair is geworden.

Reiki na Hawayo Takata
Na Takata zijn er in het Westen verschillende Reikistromingen ontstaan. De een houdt zich strikt aan het onderricht zoals Takata het gaf, de ander benaderde Reiki vanuit een spiritueel-esotherische invalshoek en voegde elementen aan de methode toe die nooit tot Reiki behoorden.
Natuurlijk werd de verwesterde Reiki uiteindelijk ook in Japan geïntroduceerd. Al snel bleek dat Reiki daar niet uitgestorven was, maar binnenskamers nog beoefend werd. 

De familie Yamaguchi  

Rond 1990 hoorden Chiyoko Yamaguchi (1921-2003) en haar zoon Tadao (1952) over Westerse Reiki. Ze waren verrast dat Reiki ook buiten Japan beoefend werd. De verschillen tussen de oorspronkelijke Japanse en de verwesterlijkte Reiki troffen hen zo, dat ze besloten de traditionele vorm van Reiki zoals Chiyoko die van Hayashi had geleerd opnieuw te onderwijzen onder de naam Jikiden Reiki, hetgeen "directe overdracht van de leraar” betekent.

Chiyoko Yamaguchi kwam uit een van die Japanse families die Reiki binnenshuis in familie- en vriendenkring beoefende. Ze kwam als kind met Reiki in aanraking doordat haar tante, de vrouw van haar oom Wasaburo Sugano, door Reikibehandelingen genas van tuberculose. De hele familie leerde vervolgens Reiki. In 1938 toen Chiyoko 17 jaar was, gaf Hayashi haar haar eerste opleiding. In 1939 behaalde ze de Shihankakugraad en in datzelfde jaar werd ze Shihan (lerares). Deze vervolgopleidingen deed ze bij haar oom Sugano, inmiddels pleitbezorger van Reiki en belangrijk lid van Hayashi´s Reiki-instituut.
Ruim zestig jaar lang beoefende Chiyoko dagelijks Reiki. Medicijnen waren er in haar huis niet te vinden. Haar zoon Tadao had daar als zwak en ziekelijk kind zoveel baat bij dat hij een passie voor Reiki ontwikkelde. Vanaf 1965 behandelde hij zieken. In 2000 richtte hij samen met zijn moeder het Jikiden Reiki Instituut op, dat zich ten doel stelt de traditionele vorm van Reiki, zoals onderwezen door Hayashi, onveranderd door te geven.

90119 bezoekers (145343 hits) sinds 4-11-2012
Powered by webXpress